Biografie

Heleen Crul –van Brussel werd op 5 september 1944 in Leiden geboren. Een dag die de geschiedenis zou ingaan als ‘Dolle Dinsdag’. Aanvankelijk werd gedacht dat op deze dag –na de bevrijding van het zuiden –ook westen van Nederland bevrijd zou worden. Duitsers namen de benen, Nederlanders haalden de verborgen Oranjebitter en de nationale vlag te voorschijn, en vulden met uitzinnige vreugde de straten. Maar helaas die dag beruste op een misverstand, veroorzaakt door een bericht van Radio Oranje in Londen. Er waren geen bevrijders, en de oorlog ging gewoon door. De hongerwinter wachtte.

Zij bracht haar jeugd door op de Haarlemmerstraat in Leiden, haar katholieke ouders begonnen na de oorlog een speelgoedzaak. Aan het eind van die Haarlemmerstraat, richting station kreeg zij haar scholing van ‘De zusters van Liefde’, een orde die oorspronkelijk uit Tilburg kwamen, maar al in de jaren dertig naar Leiden waren getogen voor het onderwijs aan katholieke meisjes. Dat bevatte kleuterschool, lagere school en het Agnes lyceum. Op dat lyceum werd al spoedig via opstellen haar schrijftalent ontdekt. En zelf wist zijn op haar veertiende al heel zeker: “ik wil journaliste worden”. Helaas was dat een vak dat vooral door mannen werd uitgeoefend, maar na het voltooien van haar driejarige studie Perswetenschap in Amsterdam slaagde zij er toch in een plek te veroveren op de redactie van De Leidse Courant. Tweeëntwintig jaar oud won zij de Blankensteinprijs, een landelijke journalistenprijs voor de beste wetenschappelijke bijdrage. Ze had een serie van zeven afleveringen gemaakt over de nieuwbouw van drie Academische ziekenhuizen, de veranderingen binnen de artsenstudie en de nieuwe mogelijkheden om ziekten te bestrijden. De prijs werd haar op het Binnenhof uitgereikt.

Ze was inmiddels getrouwd met Ben Crul, anesthesioloog, en later hoogleraar Pijnbestrijding, kreeg twee dochters en werkten bij verschillende kranten en tijdschriften, Zoals onder meer Margriet, waar zij toentertijd – nog voordat Opzij bestond – over emancipatie schreef, Elsevier, De Gelderlander Pers, en de laatste jaren een groot aantal opiniestukken voor NRC. Ook was ze verschillende keren te horen of te zien op radio en tv en nam deel aan talrijke symposia als spreekster. Inmiddels heeft zij zeven kleinkinderen. Naast haar journalistieke werk heeft zij elf boeken geschreven. De laatste is haar eerste, recent verschenen roman: Het Veertiggevoel.